Friday, April 17, 2009

അശാന്തതകള്‍

ചിതല്‍ പിടിച്ച പുസ്തകങ്ങളില്‍ നീ ചിരിക്കുന്നു
കടല്‍ കടന്ന പത്തേമാരികളില്‍ ഞാനും
മല്‍സ്യ ജന്മങ്ങളിന്‍ ജലസ്വാതന്ത്ര്യം
വീട്ടമ്മമാരുടെ കറിക്കത്തിയില്‍ ശമനം.
കുന്നിറങ്ങുന്നൊരാട്ടിന്‍ പറ്റം
ഒരാട്ടിന്‍ കൂട്‌-
സമ്മാനിക്കും ഗൃഹാതുര ഗന്ധം
കാന്തിക മണ്ഡലങ്ങളായ്‌ സ്നേഹാര്‍ദ്രത
പതിയെ പരക്കും നിശാഗന്ധി മണം
നിറമിഴികളില്‍ ചുംബനം
ശോഷിച്ച കൈകളാല്‍
തഴുകിയകലും സാന്ത്വനം
മഴവെള്ളത്തിന്‍ സ്നിഗ്ദത
കൊഴിഞ്ഞ പനിനീരിതള്‍
ഗന്ധമന്യമായൊരു നിരാലംബത
സമൃദ്ധവുമശാന്തവും-
ഗ്രീഷ്മ വിഹായസ്സു സാക്ഷി...

Sunday, March 01, 2009

ഈറനാകുന്ന നമ്മള്‍

നിലാവിലെങ്ങോ നിന്‍
നിറമിഴിതുമ്പുപോലെ,
ഈറന്‍ മുടിത്തുമ്പിലെ
ഇറ്റുവീഴും ജലകണം പോലെ...
നിന്നെയോര്‍ത്തീ ജാലകത്തിനപ്പുറം
തനിച്ചേയിരിക്കുമ്പോള്‍
എന്നോ പിരിഞ്ഞൊരു ‘തണുസന്ധ്യ‘തന്‍
പൊന്നിന്‍ കണങ്ങള്‍
വന്നുമ്മവച്ചെങ്ങോ അകലവേ
ഇനിയുമൊരുവേളനാം ഒന്നിച്ചു കാണുന്ന
ശുഭമുഹൂര്‍ത്തത്തിന്റെ മഴത്തുള്ളികള്‍
മാനത്തു കണ്‍ചിമ്മവേ,
അറിഞ്ഞീലയോ നീയും
അടച്ചിട്ട വാതിലുകള്‍ക്കപ്പുറം
എന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ
ഏറെ മരവിച്ച മയില്‍‌പീലികള്‍.
നമുക്കിടയിലോ, ഒരു കടല്‍ ചിരിക്കുന്നു.
നിലച്ച ഹൃദയത്തോടെ
നമ്മളാ തിരതൊടുന്നു.
പങ്കിടുന്നു മിടിപ്പുകള്‍... നിശ്വാസങ്ങള്‍...
എന്നോ ചേര്‍ത്തണച്ചു
സജലമാം സ്നേഹമൂറും സ്വപ്നങ്ങള്‍.

(തണുസന്ധ്യ - ഭാഷയോടുള്ള അനാദരവായിക്കാണരുതെന്ന് അപേക്ഷ)